Skip to main content

Full text of "THE MAGIC EAR - TELUGU"

See other formats


మాయా శంఖం 


జపాను 
జానపద కథ 


మాయా శంఖం 


జపాను 
జానపద కథ 


అనగా అనగా ఉత్తర 

జపానులో ఒక దీవిలో 
ఒక రైతు ఉండేవాడు . అతడు పేదవాడు ,కానీ 
ఎంతో నిజాయితీపరుడు . అతడి పేరు హోదెరీ . 
ఒకజమిందారి తోటలో అతడు పనిచేసేవాడు . 
ప్రతిరోజు అతడు ఎంతో కష్టపడవలసి వచ్చేది . 
కానీఅతడు ఎప్పుడూ సంతోషంగా ఉండేవాడు . 

ప్రతిరోజూ తన గుడిసె నుండిజమిందారు 
భవనానికి సముద్ర తీరం వెంట నడిచి వెళ్లేవాడు . 
అలా వెళుతూ పైకి లేచి , పడి , మళ్లీలేచే 
అలలను చూడటం అతడికి ఇష్టంగా ఉండేది . 
సముద్రపు తీరంలోని మడుగులలోని చిన్న 
చిన్న సముద్ర జీవులను చూసి అతడు 
సంతోషించేవాడు . 


View Pager 


ఒక ఉదయం ఒక చేపని మడుగులోకి తరిమిన 
ఒక పెద్ద చేపని పొదెరీ చూశాడు . అతడు పెద్దగా 
చప్పట్లు కొట్టేసరికి ఆ పెద్ద చేప వెళ్లిపోయింది . ఆ చిన్న 
చేప మళ్లీసముద్రంలోకి వెళ్లలేక ఆ మడుగులోనే 
ఈదుతూ ఉంది . 

“నిన్ను మళ్లీసముద్రంలోకి వదిలిపెడతాను, ” 
అన్నాడు హొదెరీ . 

ప్రేమతో ఆ చిన్న చేపను తీసి సముద్రంలో 
వదిలాడు . “ ఆ పెద్ద చేపకుదొరకకుండా తొందరగా 


వెళ్లిపో , ” అన్నాడు . 


అంత ఉదయమేఒక మంచి పని చేసినందుకు 
అతడికి ఎంతో సంతోషంగా ఉంది . నాలుగు అడుగులు 
వేశాడో లేదో అతడికి వెనక నుంచి మాటలు 
వినిపించాయి, “ కొంచెం ఆగండి . ” 


వెనక్కి తిరిగిన హొదెరి అందమైన బట్టలతో ,తాను 
అంతకు ముందెన్నడూ చూడని దేవతలాంటి అందమైన 
స్త్రీ కనిపించింది . తన లాంటి పేదవాడితో ఆమెకి పని 
ఏమిటని తనదారినతాను వెళ్లసాగాడు . 


కానీ ఆ 


అనిపిలిచింది , “ కొంచెం ఆగండి . 


సముద్రపురాజు ఒకే ఒక కూతురిని మీరు కాపాడారు . 
మా నాన్న దగ్గరికి మిమ్మల్ని తీసుకెళతాను. ” 

“కానీనాకు ఈత రాదు . నేనురాలేను , ” హొదెరీ 
అమాయకంగా అన్నాడు . ఆ యువతి నవ్వుతూ , “ నేను 
పెద్ద చేపగా మారతాను. మీరు వచ్చి నా వీపు మీద 
కూర్చుంటేచాలు, ” అంది . 

హొదెరీ సముద్రపు ఒడ్డుకు వచ్చాడు . ఆమెపెద్ద 
చేపగా మారింది . అతడు ఆమె వీపు మీద కూర్చున్నాడు . 
ఆ చేప ఈదుకుంటూ సముద్రపురాజు దగ్గరకు తీసుకుని 
వెళ్లింది . 


లు 


సముద్రపురాజు తన దర్బారులో ఉన్నాడు . హోదెరీనీ 
తీసుకొచ్చిన చేప అతడు అంతకు ముందు చూసిన అమ్మాయి 
కంటే అందంగా మారి రాజు పక్కన నిలబడి ఉంది . తన కూతురు , 
ప్రాణంకాపాడినందుకు పొదెరీకి రాజు వంగి నమస్కరించాడు . 

రాజకుమారి కురులు పట్టు మబ్బుల లాగా గాలిలో 
తేలుతున్నాయి . ఆమెబట్టలు అలల లాగా ఉన్నాయి . ఆమె 
గొంతు జలతరంగిణిలాగా తియ్యగా ఉంది . “ నా ప్రాణాలు 
కాపాడినందుకు వేలవేల దండాలు, ” అంది రాజకుమారి . “ ఒక 
వేళ ఆ చేప నుంచి తప్పించుకున్నా ఆ మడుగులోంచి 
బయటపడ గలిగే 
దానిని కాదు . ” 

హొదెరీ ఎంతో వినయంగా , “ ఈ సహాయం నేను ఎవరికైనా 
చేస్తాను , ” అన్నాడు. హోదెరీనిగౌరవించటానికిరాజు విందు 
ఇచ్చాడు . కళాకారులు పాటలు పాడారు, నృత్యాలు చేశారు . 
అందరూ సంతోషంతో సంబరాలు 
జరుపుకున్నారు . అప్పుడు 
రాజు, “ నా కూతురినికాపాడినందుకు నీకొక బహుమతి 
ఇవ్వాలని ఉంది . నీకు ఏది కావాలంటే అది కోరుకో , ” అన్నాడు . 


ఎవరికైనా సహాయం చెయ్యగలగటమే 
బహుమతిగా హొదెరీ 
భావిస్తాడు . అదే అతడికి సంతోషాన్ని ఇస్తుంది . అంతకు మించి 
అతడు ఏమీకోరుకోడు . అదే అతడురాజుతో చెప్పాడు . అయితే 
రాజు అందుకు ఒప్పుకోలేదు . 

అప్పుడు ఏదెరీ నలువైపులా చూసి , “ మహారాజా , అలా 
అయితే నాకు ఆ శంఖం ఇప్పించండి , ” పాలతెలుపులో 
మెరిసిపోతున్న శంఖాన్ని చూపిస్తూ అన్నాడు .దాంతో దర్బారు 
అంతా నిశ్శబ్దం ఆవరించింది . 

“ అది మాయా శంఖం , అది తప్పించి వేరే ఏమైనాకోరుకో , ” 
అన్నాడు మహారాజు. “ అలాగయితే ఆ శంఖం మీ దగ్గరే 
ఉండాలి, మహారాజా . నాకు ఏ బహుమతీ వద్దు , ” అన్నాడు 
హొదెరీ . 

రాజు కొంచెంసేపు ఆలోచించాడు . తరువాత , “ నా కూతురు 
ప్రాణాలుకాపాడిన నీకు ఏదీ ఇచ్చినా తక్కువే,” అన్నాడు . 

సేవకుడు తెచ్చి ఇచ్చిన శంఖాన్ని హొదారీకి బహుమతిగా 
ఇచ్చాడురాజు . 


to 


ఆ శంఖంతో హొదెరీని తిరిగి సముద్రం ఒడ్డుకు 
చేర్చారు . అతడికి వీడ్కోలు చెబుతూ , “ ఈ మాయా 
శంఖం నీజీవితాన్ని సంతోషాల్లో నింపుతుంది . దీని 
సహాయంతో నువ్వు అన్ని ప్రాణుల మాటలు అర్థం 
చేసుకోగలవు. అయితే దీనిని స్వార్థపరుల చేతిలో 
పడనివ్వకూడదు , ” అంది . 


హొదెరీజమిందారు ఇంటివైపుకిబయలుదేరాడు . 
దారిలో ఒక చెట్టుమీద పక్షుల కిలకిలలు వినపడ్డాయి 
మాయా శంఖాన్ని పరీక్షించటానికిదానిని తన చెవి 
దగ్గర పెట్టుకున్నాడు హొదెరీ . ఆ పక్షుల మాటలు 
అతడికి వినిపించాయి. “ 

తామేతెలివైన వాళ్లమని 
మనుషులు అనుకుంటారు ,కానీ 
వాళ్లకి ఏమీ 
తెలియదు . ఈ చెట్టు కింద ఉన్నరాయి నిజానికి 
బంగారపు ముద్ద , ” ఒక పక్షి అంది . 


ఆ పక్షుల మాటలు విని పొదెరీ ఆశ్చర్యపోయాడు . 
నాచుతో కప్పి ఉన్న ఒక 
రాయి ఆ చెట్టు కింద అతడికి 
కనిపించింది . ఆరాయిని తీసి నాచుని తొలగించే సరికి 
అది బంగారం అని అర్థమయ్యింది .దానిని హొదెరీ తన 
చొక్కా లోపలదాచుకున్నాడు . 

జమిందారు ఇంటికి చేరుకునే సరికి అక్కడ అంటించి 
ఉన్న ఒక ప్రకటన అతడికి కనిపించింది , నా కూతురు 
జబ్బు నయం చేసిన వ్యక్తికి అతడుకోరుకున్న 
బహుమతి ఇస్తాను. 

తోటలో తిరిగుతుండగాజమిందారు కూతురిని 
హొదెరీచాలాసార్లు చూశాడు . అందమైన బట్టలలో ఆమె 
ఎప్పుడూ నవ్వుతూ ఉండేది .పిట్టలకు గింజలు వేస్తూ 
ఉండేది . 

ఆమెకి ఇంద్రధనస్సురాకుమారి అని తన 
మనస్సులో హొదెరీ పేరు పెట్టుకున్నాడు . 


ఇప్పుడు ఆమెకేజబ్బు చేసింది . హొదెరీ ముఖంలో 
మొదటిసారి విచారం కమ్ముకుంది . ఆమెకి సహాయం 
చెయ్యాలని నిశ్చయించుకున్నాడు . 

లోపలికి వెళ్లి “ మీ కూతురుజబ్బుని నేను నయం 
చేస్తాను ,” అని అతడుజమిందారుతో చెప్పాడు . 

అతడి మాటలు విని అక్కడున్న ప్రముఖ 
వైద్యులందరూ నవ్వారు. “ మాకే ఏం అంతుపట్టటం లేదు , నీ 
వల్ల ఏమవుతుంది ?” అని అతడిని ఎగతాళిచేశారు . 

జమిందారుకి తన కూతురు అంటే ప్రాణం . తన 
కూతురికి నయం అయ్యి , ఎప్పటి లాగా తిరుగుతూ 
ఉండాలని అతడి కోరిక . ఏ చేతిలో ఏ మహిమ ఉందో ఎవరికి 


తెలుసు ? 


“ఆమెను పరీక్షించి ఏం చెయ్యాలో చెప్పు,” అని 
హొదెరీని ఆదేశించాడుజమిందారు . 


లోపల గదిలో ఇంద్రధనస్సురాకుమారి పడుకుని ఉంది . 
ఆమె 
చాలా నీరసంగా ఉంది . 

చాలా కష్టంగా ఊపిరి 
తీసుకుంటోంది . 

తన మాయా శంఖం సహాయం చేస్తుందని హొదెరీదానిని 
తన చెవి దగ్గర పెట్టుకున్నాడు . అయితే చుట్టుపక్కల 
ఎటువంటి పక్షి లేదా జంతువు , చివరికి పురుగు కూడా 
లేకపోవటంతో అతడికి ఏమీ వినిపించలేదు .దాంతో 
రాకుమారికి ఏం అయ్యిందో అతడికి తెలియలేదు . 

అతడు నిరాశగాజమిందారు దగ్గరకు వచ్చాడు . 
“ ఇప్పుడు నాకు ఏమీ తెలియటం లేదు . తెలియగానేమళ్లీ 
వస్తాను , ” అని హొదెరీ చెప్పాడు . 

వైద్యులు నవ్వుతుంటే తల దించుకుని వచ్చేశాడు 
హొదారీ . తోటలో పనిచేస్తున్నా అతడికి ఒక్క పక్షి కూత కూడా 
వినిపించలేదు . పొదల్లో ఉండే తొండ కూడా కనిపించలేదు . 

నీటి మడుగు దగ్గర ఎప్పుడూ ఉండే కప్ప అరుపైనా 
వినపడుతుందేమోనని పొద్దుగుంకే వరకు అతడు పనిచేశాడు . 


ఆకాశంలో చుక్కలు కనిపించటంతో పొదెరీ ఇంటికి 
బయలుదేరాడు . అప్పుడు గుడ్లగూబ అరుపు 
వినిపించింది . వెంటనేమాయా శంఖాన్ని చెవి దగ్గర 
పెట్టుకోవటంతో దాని మాటలు అర్థంకాసాగాయి , 
“జమిందారు ఇంటి కప్పు నేసేటప్పుడు అందులో ఒక 
పాము ఇరుక్కుపోయింది . 

దానిని బయటకు తీసి 
ఆహారం ఇచ్చేవరకు అమ్మాయిజబ్బు నయంకాదు. ” 

శంఖాన్ని లోపల 
దాచిపెట్టి హొదారీజమిందారు 
దగ్గరకు వెళ్లాడు . “ మీ అమ్మాయికి ఏంజరిగిందో నాకు 
తెలిసింది , ” అతడు చెప్పాడు . “ఆమె మీద పాము 
ప్రభావం పడింది . ఇంటి పైకప్పు నేసిన గడ్డిలో 
చిక్కుకున్న పామును రక్షించి , 

దానికి ఆహారం 
ఇవ్వాలి. ” 

ఆ మాటలకు వైద్యులందరూ మళ్లీపెద్దపెట్టున 
నవ్వసాగారు . 


కూతురి మీద ప్రేమతో ఏది చెయ్యటానికైనా 
జమిందారుసిద్ధంగా ఉన్నాడు. “కప్పు నేసేవాళ్లను 

వెంటనే 
పిలిపించండి , ” అంటూ మనుషులను 
పంపించాడు . 

ఆ 

రాత్రేకప్పు నేసేవాళ్లు ఇంటి కప్పుని 
ఊడదియ్యటం మొదలు పెట్టారు. కొంచెం సేపటికి గడ్డిలో 
చిక్కుకున్న పాము కనిపించింది . ఆకలికి అది సగం 
చచ్చి ఉంది . 

జమిందారు స్వయంగా దానికి ఆహారం ఇచ్చాడు . 
పాముకి ఓపికరావటంతో ఆ అమ్మాయి కూడా లేచి 
కూర్చుంది . 

పాముకి మరికొంత ఆహారం ఇవ్వమనిజమిందారు 
చెప్పాడు .పాము మెల్లగా పాకటం మొదలుపెట్టటంతో 
ఇంద్రధనస్సురాకుమారి కూడా నవ్వుతూ బయటకు 
వచ్చింది . 


జమిందారు ఎంతో సంతోషించాడు . హోదెరీ దగ్గరకు వెళ్లి 
తన కూతురి ప్రాణాలుకాపాడినందుకు అతడుకోరుకున్నది 
ఏదైనా ఇస్తానని అన్నాడు . 

దయ హోదెరీ గుణం, ఇతరులకు సహాయ పడటమే 
అతడికి సంతోషం. ఇతరుల సుఖమేఅతడికి బహుమతి . 
అందుకే అతడు , “ నాకు ఏకోరికా లేదు , ” అన్నాడు . అయితే 
మొదటిసారి అతడి మాటలలో నిజాయితీ లోపించింది . 
అన్నిటికి మించి అతడురాకుమారినికోరుకున్నాడు మరి . 

ఏదో ఒకకోరిక ఉండే ఉంటుంది అనిజమిందారు ఒత్తిడి 
చేసిన మీదట , దయ , అందం మూర్తీభవించిన 
రాకుమారివైపు చూసి , “ మీ అమ్మాయితో పెళ్లి 
జరిపించాలని 
కోరుకుంటున్నాను,” అన్నాడు . 

అక్కడ ఉన్న వైద్యులందరూ నవ్వారు . “ నిరుపేద 
అయిన ఇతడికి నీ కూతురిని ఎలా ఇస్తావు ?” అన్నారు . 
జమిందారు నిజాయితీపరుడు ,కాసేపు ఆలోచించాడు . 


అ 


చివరికి , “ నా కూతురిని నా లాగా చూసుకోగలనంటే 
నీకిచ్చి పెళ్లిచేస్తాను, ” అన్నాడు . 

అతడి మాటలు విన్న వైద్యులు మరింతగా నవ్వారు . 
మురికి బట్టల ఆ రైతురాకుమారిని సంతోషంగా ఎలా 
ఉంచగలుగుతాడు ? నవ్వి , నవ్వి వాళ్ల పొట్టలు నొప్పి 
పుట్టసాగాయి . 

అప్పుడు హొదారీ తన బట్టలలో దాచిన బంగారు 
ముద్దనుబయటకు తీశాడు . “ నీకూతురు , మాపిల్లలు 
ఎల్లకాలం సుఖ , సంతోషాలతో ఉండటానికి ఇది 
సరిపోతుందని అనుకుంటున్నాను, ” అన్నాడు . 

ఆ వైద్యుల నవ్వులు ఆగిపోయి బంగారు ముద్దవైపు 
కళ్లార్పకుండా చూడసాగారు . 

జమిందారు మాత్రం నవ్వి , 
“ సరిపోతుంది , ” అంటూ తన అంగీకారం తెలిపాడు . 


ఇంద్రధనస్సురాకుమమారితో హొదెరీ పెళ్లి 
జరిగింది . 
జమిందారు ఇంట్లోనే 
వాళ్లిద్దరూ 
సంతోషంగా ఉండసాగారు . 

ప్రతి రోజు ఉదయం హోదెరీ, అతడి భార్య 
తోటలోని పందిరి కింద కూర్చునేవాళ్లు . 
తమతోపాటుచాలా గింజలు తీసుకెళ్లిపిట్టల 
కోసం వేసేవాళ్లు . ఎవరూ తమని గమనించకుండా 
ఉండటానికి వాళ్లు సూర్యోదయం కంటే ముందే 
లేచి ఒకరి తరువాత ఒకరు మాయా శంఖాన్ని 
చెవి దగ్గర పెట్టుకుని అన్ని ప్రాణుల మాటలు 
వింటూ ఉండేవాళ్లు .